‍

انسان موجودی امیدوار و آرزوگر است
یعنی دوست دارد
همیشه با امید و آرزو زندگی کند.
.
علاقۀ او به امید تا حدی است
که گاهی با خیالات
خودش را امیدوار می‌کند
.
ولی باید دانست در این دنیا
همۀ امیدها جز امید
به  رحمت و کرم خدا قطع می‌شود
.
و هیچ امیدی مانند امید به خدا
انسان را گرم نمی‌کند